Een appartement kopen is geen klein huis kopen. U koopt uw eigen deel (het privatief) plus een aandeel in een gebouw dat u samen met anderen bezit en beheert. Dat brengt eigen risico’s en kosten mee die u vóór het compromis moet kennen.
Bij een appartement koopt u twee dingen tegelijk: het privatief (uw woning: binnenmuren, keuken, badkamer, afwerking, meestal ook de ramen) en een aandeel in de gemene delen (dak, gevel, lift, trappenhal, fundering, technieken). Dat aandeel wordt uitgedrukt in quotiteiten (bv. 45/1000) en bepaalt uw stemgewicht én uw deel in alle gemeenschappelijke kosten.
Hoe dit alles samenhangt, leest u in mede-eigendom uitgelegd.
Bovenop de aankoopprijs en de gewone aankoopkosten komen de terugkerende kosten van de mede-eigendom: de maandelijkse of driemaandelijkse syndicusbijdrage, de verplichte storting in het reservefonds, en af en toe een bijzondere bijdrage voor grote werken. Voor een appartement telt dit al snel op tot enkele honderden euro’s per maand, los van uw eigen lening.
EstateIQ schat de waarde van een appartement met een motor die appartementen apart behandelt (geen grondwaarde, eigen prijslogica), en rekent bij verhuur een indicatieve mede-eigendomslast mee. Zo biedt u met het volledige plaatje, niet alleen met de vraagprijs.
Naast de woning zelf: de basisakte en quotiteiten, de notulen van de laatste algemene vergaderingen, het bedrag van het reservefonds, eventuele geplande grote werken, achterstallige bijdragen van de verkoper en de staat van de gemene delen (dak, gevel, lift).
Een wettelijk verplicht spaarpotje van de mede-eigendom voor grote werken. Een gezond reservefonds beschermt u tegen onverwachte bijzondere bijdragen; een leeg fonds betekent dat grote werken rechtstreeks bij de eigenaars worden opgevraagd.
Ja, naar verhouding van uw quotiteiten. Het dak, de gevel, de lift en de fundering zijn gemene delen; elke eigenaar draagt zijn aandeel in het onderhoud en de vernieuwing ervan.